De 3Tre brengt 10.000 mensen die langs de Canalone Miramonti in Madonna di Campiglio zijn samengestroomd in vervoering: vreugde in de eerste run omdat drie Italianen kans maakten op het podium, vreugde bij de Oostenrijkers om een fenomenale Marcel Hirscher, en nog meer vreugde voor Neureuther en voor de Japanner Yuasa, die tot het allerlaatst op het punt stond te winnen. Maar de 3Tre is ook teleurstelling, omdat alle voorspellingen voor de Italianen in de tweede run in rook opgaan, en verdriet om een ongelooflijk sterfgeval tijdens de eerste run.
Na een onwel worden met aansluitend een hartstilstand is Lanfranco Bertocci overleden, skileraar uit Madonna di Campiglio, die dienst had als poortcontroleur langs de piste. Bertocci, die hartpatiënt was, werd onmiddellijk geholpen door de twee wedstrijdartsen die net boven de plek van het incident op de piste stonden, en werd langdurig gereanimeerd, ongeveer een uur, en met de nodige middelen behandeld. Ook de bergredding kwam onmiddellijk in actie en werkte samen met de artsen en het reddingspersoneel op de piste.
Een bijzonder triest moment. De wedstrijd werd stilgelegd omdat de twee wedstrijdartsen bezig waren en werd daarna hervat met de afdaling van de Amerikaan Ligety.
Marcel Hirscher (AUT) maakt na zijn derde plaats in Val d’Isère geen fout: nadat hij de eerste run als snelste had afgesloten (in 52”07), blijft hij koelbloedig en wint zo niet alleen de 3Tre (1’42”50), maar neemt hij ook de leiding in de wereldbeker van de discipline, met 240 punten.
In zijn kielzog volgt de Duitser Felix Neureuther: tweede in de eerste run op 6/100 van de Oostenrijker, herhaalt hij dat in de tweede run met een totaaltijd van 1’44”17.
En hier waren het de Italianen die om de derde plaats konden en moesten strijden. Na een triomfantelijke eerste run van de drie musketiers van de slalompoortjes, met Cristian Deville als derde (52”63) en Manfred Moelgg (52”75) en Giuliano Razzoli (52”75) gedeeld vierde, stond het slalomstadion van Campiglio klaar om te “ontploffen” voor een podiumplaats waar velen op rekenden.
De enige die het redt is Manny Moelgg, die één plaats verliest en vijfde wordt: “een verdiende vijfde plaats. Ik ben tevreden over hoe ik ski, ik heb veel zelfvertrouwen. In januari moet ik wat meer risico nemen, in de zin dat ik nog meer moet aanvallen”.
Teleurstelling voor Razzoli en Deville, die uitvallen: de eerste bij de laatste poortjes, de tweede in het bovenste deel van het parcours. “Ik was bezig aan een geweldige run – zegt Razzoli –, ik was echt dicht bij een mooie podiumplaats. Ik skiede goed, bovenaan herstelde ik me na de tweede keer dat ik met een kant bleef haken, en eerlijk gezegd weet ik niet wat er gebeurd is. Ik ging in de aanval, ik wilde koste wat kost op het podium, maar ik moet naar de positieve kant kijken en zeggen dat ik van de afdaling heb genoten. Het gevoel is weer goed, ik had mezelf graag een mooi cadeau gegeven voor mijn verjaardag vandaag, dat wordt dan de volgende keer”. Deville geloofde erin en bleef er tot het einde in geloven: “Een goede indruk maak je als je beneden aankomt en op het podium staat. Ik kan zeggen dat ik daarvoor van start ben gegaan. Ik heb niet eens een fout gemaakt, want ik kan niet zeggen dat ik me vergist heb. Ik ben ‘gevlogen’ en op de grond beland. Het spijt me heel erg, ik ben teleurgesteld. Eerlijk gezegd vergaat me ook de zin, want als er technische fouten aan ten grondslag liggen en de resultaten uitblijven, dan begrijp ik dat er iets te verbeteren valt, maar ik ski sterk en haal niets binnen, dus dan vergaat me echt de zin”.
Maar de echte ster van de avond in Campiglio is hij, de ster uit het land van de rijzende zon, de Japanner Naoki Yuasa: startnummer 21, 25e na de eerste run, en dan een fenomenale tweede run die hem naar het podium en de Olympus van de topskiërs katapulteert. Hij zegt eenvoudigweg: “zo kan ik skiën, en vandaag heb ik laten zien dat ik op het podium kan staan”.
Buiten de tweede run valt de veelbelovende Stefano Gross, die startnummer 1 niet weet te benutten en 33e wordt, terwijl Roberto Nani van zich laat spreken, het enfant terrible van de ploeg, de durfal, die met startnummer 41 vertrekt, dertigste wordt in de eerste run en daarna de tweede run sprankelend opent: “ik ben tevreden over de tweede run, wat minder over de eerste. Ik neem belangrijke punten mee naar huis en hoop mijn startnummer te kunnen verbeteren”. Een eerste run waarin hij het parcours (uitgezet door Kostelic) moeilijk vond en waarbij hij al vanaf de eerste poortjes het gevoel niet te pakken kreeg.
Grote teleurstelling voor Patrick Thaler, die uitviel: “Ik kreeg bij het uitkomen van de haarspeld een poortje tussen mijn ski’s, jammer, want ik was graag tot beneden gekomen, het is hier prachtig, maar zo gaat het, er is niets aan te doen”.
Zo valt het doek over de 3Tre, over een podium dat de avond in Campiglio in vuur en vlam zette, met tribunes, pisteranden en een finishgebied vol mensen.
Na zeven jaar terugkeren in het circuit dat ertoe doet was niet makkelijk; de 3Tre blijft een technisch hoogstaande wedstrijd waar het publiek van houdt. Nu is de volgende afspraak in 2014, intussen keert in 2013 de Europacup terug.
Nog geen reacties