Walter Bonatti is overleden: de Italiaanse alpinist, ontdekkingsreiziger en journalist was beroemd omdat hij deelnam aan de eerste Italiaanse expeditie naar de K2.
Hij overleed op 13 september in Rome na een plotselinge onwelwording, op 81-jarige leeftijd. Walter wijdde zijn leven aan het alpinisme en ging de geschiedenis in, en de harten van alle Italiaanse alpinisten.
Een sterk en vastberaden karakter leidde hem stap voor stap naar belangrijke prestaties: de eerste beklimming van de oostwand van de Grand Capucin op de Mont Blanc, en andere beklimmingen waarbij hij nieuwe routes opende. Zijn eerste grote prestaties werden ook getekend door pech. Tijdens een beklimming op de Mont Blanc hield een sneeuwstorm Bonatti en andere touwgenoten vast in de wand, waardoor ze 18 uur moesten bivakkeren in wind en sneeuw. De alpinist zag zich gedwongen nog eens 500 m verder te klimmen om de top te bereiken en daarna af te dalen om hulp te halen. Hij en zijn klimpartner zouden het overleven, maar de andere alpinisten die parallel aan het klimmen waren, kwamen om het leven nadat ze een andere route hadden genomen.
Maar het bekendste voorval was de beklimming van de K2 tijdens de eerste Italiaanse expeditie.
Nadat hij was afgedaald om de zuurstofflessen op te halen die zijn kameraden lager hadden achtergelaten, ontdekte Bonatti dat zij het kamp 250 m hoger hadden opgezet. Uitgeput en door het donker niet in staat verder te gaan, moesten Bonatti en zijn metgezel Mahdi de nacht doorbrengen zonder tent of andere beschutting, op 8.000 m hoogte, bij een temperatuur van -50°.
Na de terugkeer ontstonden een rechtszaak en een polemiek over de gebeurtenissen, met beschuldigingen die alpinist Bonatti de schuld in de schoenen moesten schuiven; jaren later bleek echter dat de juiste versie die van Bonatti was.
Over die gebeurtenis schreef hij: “Die nacht op de K2, tussen 30 en 31 juli 1954, had ik moeten sterven. Dat ik toch heb overleefd, hing alleen van mezelf af… ”.
Deze gebeurtenis bracht hem ertoe zijn prestaties solo voort te zetten, met nog altijd uitstekende resultaten. Nadat hij afscheid had genomen van zijn carrière als alpinist, begon Walter aan een nieuw avontuur als reporter en ontdekkingsreiziger. Zijn belangrijke prestaties leverden hem de titel op van Ridder Grootkruis in de Orde van Verdienste van de Italiaanse Republiek en van Officier in het Franse Legioen van Eer.
Zijn overlijden treft de hele alpinistenwereld en alle bergliefhebbers. Ter afscheid is het goed om een van zijn meest ontroerende uitspraken in herinnering te roepen:
“De berg heeft me geleerd niet vals te spelen, eerlijk te zijn tegenover mezelf en tegenover wat ik deed. Als je hem op een bepaalde manier beoefent, is het ongetwijfeld een harde school, soms zelfs een wrede, maar wel een oprechte, zoals het er in het dagelijks leven niet altijd aan toegaat.”
Dag Walter.
Nog geen reacties