W latach trzydziestych zimowi goście docierali do Malbun pieszo. Młodzi mężczyźni z Triesenbergu przenosili ich bagaże.
W latach trzydziestych do Malbun można było dotrzeć zimą wyłącznie pieszo. Goście mogli powierzyć bagaże młodym mężczyznom z Triesenbergu, którzy oferowali usługi tragarzy. Wspomina o tym kronika historyczna Bergbahnen Malbun, operatora wyciągów w tej miejscowości Liechtensteinu.
Dolinę odwiedzali już wówczas narciarze. Zimą 1935/36 trenowali tu także pierwsi reprezentanci Liechtensteinu na igrzyska olimpijskie w Garmisch-Partenkirchen, pod okiem austriackiego instruktora narciarstwa.
Kurhaus przyjmował dwudziestu gości
Pierwszy hotel zbudowali w latach 1908–1909 Theodor i Heinrike Jehle-Müller. Nosił nazwę Kurhaus und Touristenstation Sareiserjoch, później zmienioną na Alpenkurhaus Malbun. Mieścił dwudziestu gości i początkowo był otwarty od czerwca do października.
Baza noclegowa powstała więc wiele lat przed pierwszymi wyciągami. Gdy w latach trzydziestych narciarze zaczęli odwiedzać Malbun, zimowy dojazd nadal zastępowała piesza wędrówka.
Tunel i pierwsze wyciągi
Tunel Gnalp–Steg budowano w latach 1945–1947, a otwarto go 4 grudnia 1947 roku. Wraz z rozbudową dróg Vaduz–Triesenberg i Triesenberg–Malbun poprawił połączenie z doliną.
Pierwszy wyciąg orczykowy uruchomiono dopiero w 1962 roku, na Hochegg. 15 grudnia 1963 roku otwarto kolej krzesełkową na Sareiserjoch oraz restaurację górską. Wyciągi Täli i Schneeflucht dołączyły w 1966 roku.
Brak komentarzy