
Deze beroemde afdaling staat wereldwijd bekend als een van de allerlastigste pistes: met een hoogteverschil van bijna 1100 meter daalt het parcours vanaf 3000 meter hoogte helemaal af tot in het dal. Een piste die naast de hoogte en lengte ook grote verschillen kent tussen het bovenste gedeelte en het dal, met wisselende sneeuwsoorten en steeds veranderende lichtomstandigheden gedurende de hele afdaling.
De voortekenen voor deze afdaling waren al gunstig: de Italiaanse skiërs verkeerden in goede vorm en het zicht was uitstekend na een vrij onstuimige week voor de piste van Bormio.
Vanaf de eerste meters liet de Stelvio zijn tanden zien en moesten de skiërs de piste met volle kracht en overtuiging aanvallen om het hele traject tot aan de finish vol te houden: het hellingspercentage van 63%, de topsnelheden (boven de 130 km/u) en de wisselingen tussen licht en schaduw eisten direct hun tol, nog eens versterkt door het verschil tussen de zachtere sneeuw boven op de berg en de harde ondergrond op het laatste deel van de piste.
De Italianen lieten zien dat ze voor het hoogst haalbare gingen: eerst Paris, daarna Heel – allemaal doken ze onder de toptijd tot aan de afdaling van Innerhofer, die ondanks een foutje zijn rit wist te redden en zich op de derde plaats nestelde! Enkele minuten lang mocht er zelfs worden gedroomd van een volledig Italiaans podium (een echte “Valanga Azzurra”), maar toen de grote favorieten naar beneden kwamen, kwam er beweging in de top van het klassement.
Het voorlopige podium met 1e Dominik Paris, 2e Werner Heel en 3e Christof Innerhofer werd aangevallen door Reichelt (Oostenrijk) en Svindal (Noorwegen). De Oostenrijker Reichelt wist exact dezelfde tijd op de klok te zetten als Paris, terwijl Svindal ondanks enkele foutjes tijdens zijn afdaling op slechts 1 honderdste strandde.
De twee kampioenen stieten de overige Italianen van het podium, maar Paris hield stand en geen enkele andere skiër wist nog onder zijn buitengewone toptijd te duiken, waardoor hij zijn allereerste wereldbekerzege mee naar huis mocht nemen!
Aan het einde van de wedstrijd kleurde het klassement nog altijd blauw met maar liefst 4 Italianen in de top 11 en de overwinning voor de Zuid-Tiroler Azzurro.
Ondanks enkele schoonheidsfoutjes hebben de Italianen een geweldige wedstrijd neergezet: de Stelvio-piste gaf niets cadeau, maar ze vielen het parcours vol overtuiging aan, gaven het maximale en toonden een uitstekende fysieke vorm en een enorme honger om een hoofdrol te spelen in deze Wereldbeker skiën 2013.


Nog geen reacties