Van Vorab in 1985 tot de superpipe van Crap Sogn Gion ging het van scheppen naar vormmachines. Sneeuw moet worden gevormd en onderhouden, niet alleen opgehoopt.
De eerste halfpipe van Laax was vijftig meter lang en had wanden van ongeveer twee meter hoog. In 1985 werd deze op de Vorabgletsjer met de hand gevormd. De chronologie van de exploitant begint bij deze constructie om de ontwikkeling te beschrijven van een voorziening die tegenwoordig een vanzelfsprekend onderdeel van het winterlandschap kan lijken.
Een halfpipe is echter een aangelegde structuur: twee wanden die aansluiten op een bodem, met een vorm die telkens moet worden gemaakt en onderhouden. Het verschil tussen een eenvoudige geul in de sneeuw en een bruikbare halfpipe zit juist in de vloeiende aansluiting van de oppervlakken.
Van scheppen naar de eerste gespecialiseerde machine
In 1993 werd een graafmachine ingezet, terwijl de afwerking nog met de hand gebeurde. Het jaar daarop verhuisde de pipe naar Crap Sogn Gion en werd de Pipedragon gebruikt, een machine die speciaal voor het vormen ervan is ontworpen.
De verandering betrof niet alleen de afmetingen, maar ook de nauwkeurigheid. Een wand is niet klaar zodra die een bepaalde hoogte heeft bereikt: het profiel moet een vloeiende overgang van de bodem naar de bovenrand vormen.
In 2004 kwam in de geschiedenis van Laax de Pipe Monster naar voren, ontwikkeld samen met Zaugg. De daaropvolgende bouw leidde tot de superpipe die in januari 2015 werd geopend: volgens de exploitant is deze ongeveer 6,9 meter hoog, 22 meter breed en 200 meter lang.
De machine verwijdert sneeuw om de bocht vorm te geven
Zaugg beschrijft zijn halfpipegereedschap als uitrusting die aan pistevoertuigen wordt gekoppeld. De snijonderdelen volgen het geplande profiel en de verwijderde sneeuw wordt via een transporteur afgevoerd.
Dit proces verschilt van het eenvoudig vlakmaken van een piste. Hier moet een gebogen dwarsdoorsnede worden aangelegd en over de hele lengte worden herhaald. De machine werkt dus volgens een bepaalde geometrie, terwijl de medewerkers de sneeuw voorbereiden en onderhouden die nodig is om de vorm te bewaren.
Het ophopen van sneeuw is slechts één fase. De uiteindelijke vorm ontstaat ook door wat wordt weggehaald, verplaatst en afgewerkt, zoals wanneer je een materiaal modelleert in plaats van het alleen neer te leggen.
Het park bekijken zonder niveaus door elkaar te halen
De geschiedenis van de grote pipe betekent niet dat die een beginpunt is voor wie voor het eerst een snowpark betreedt. De afmetingen en functie van de elementen moeten worden beoordeeld aan de hand van de borden, aanwijzingen van het personeel en het eigen niveau.
Voor bezoekers biedt het bekijken van de voorbereiding wel een andere manier om de berg te begrijpen. Achter de afgewerkte wanden die je tijdens het seizoen ziet, schuilt voortdurend werk aan het ontwerp van het terrein, sneeuwbeheer en onderhoud.
De overgang van de handgevormde pipe op Vorab naar de superpipe vertelt precies dat verhaal: niet alleen grotere afmetingen, maar ook een andere manier om sneeuw vorm te geven.
Nog geen reacties