Ośrodek narciarski z 30 kilometrami tras na obszarze 13 kilometrów kwadratowych oraz powiększenie terenów narciarskich o 6 milionów metrów kwadratowych – tak przedstawia się projekt obejmujący miejscowości Avert, Vodala i Foppane w Gromo, Lizzola w Valbondione, Rigada w Oltressenda Alta, Val Conchetta w Colere oraz Teveno w Vilminore, położone między górną doliną Valle Seriana a doliną Valle di Scalve.
Projekt wymagałby nakładów inwestycyjnych rzędu 60 milionów euro na obszarze łączącym siedem gmin oraz park przyrody Parco delle Orobie, objęty strefą specjalnej ochrony.
To niewątpliwie przedsięwzięcie tyleż imponujące, co delikatne, ponieważ wymaga nie tylko porozumienia wśród mieszkańców, ale wiąże się również z kwestią oddziaływania na środowisko.
Projekt, określany już przez władze prowincji i burmistrzów mianem „Narciarskiego raju”, nie wszystkich jednak przekonuje.
Przede wszystkim organizacja ekologiczna Legambiente ostrzega przed zniszczeniem bogactwa fauny tego obszaru, a także przewiduje prawdopodobne niepowodzenie całego systemu z powodu globalnego ocieplenia, które utrudniłoby lub wręcz uniemożliwiło utrzymanie pełnej sprawności infrastruktury narciarskiej.
Z drugiej strony zwolennicy „narciarskiego raju” postrzegają go jako konieczność i jedyny sposób na ożywienie turystyki w dolinach.
Dyskusje te z pewnością nie są niczym nowym i należą do typowych sporów przy okazji inwestycji w górach, jednak każdy region ma swoją specyfikę i w żadnym wypadku nie można działać z zamkniętymi oczami – ani w jedną, ani w drugą stronę.
Brak komentarzy